พุทธธรรมสงฆ์ เว็บไซต์ kasinung.com เป็นเว็บไซด์  ธรรมะ,  สอนธรรมะ, ฟังธรรม, ฟังธรรมะ, เรียนธรรมะ, ปฏิบัติธรรม !! การเข้าถึง..พระรัตนตรัย..พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ เป็นสรณะ..  ต่อจากนี้ไป!! ท่านสามารถติดตามข่าวสารและคำสอน..หรือคุยเรื่องปัญหาชีวิต..ในข้อธรรมะที่จะนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์กับชีวิตของท่านเอง...โดย " อาจารย์ อ.กสินัง " ได้จาก " ห้องธรรมะ " (เว็บบอร์ด) ค่ะ!!..และท่านที่ต้องการหนังสือการปฎิบัติกรรมฐานเบื้องต้น  (แจกเพื่อเป็นธรรมทาน).... ท่านสามารถแจ้ง.ชื่อและที่อยู่ติดต่อได้ที่.." ห้องธรรมะ " หรือ โทร. 089-1161231, Fax. 02-4159527 ค่ะ!! 

เว็บบอร์ด

   
   
Total: 1:               
 
    
เหตุทั้งหลายเกิดจากใจเราเอง [No. 0]
การทำสมาธิ ผู้ปฎิบัติธรรมต้องเรียนรู้ให้เข้าใจว่า การทำ
สมาธินั้น เขาทำกันอย่างไร ลักษณะของอารมณ์สมาธินั้น
เป็นยังไง เราต้องรู้ และต้องเรียนรู้ด้วยว่า มีอะไรเป็นเหตุ
ที่ทำให้สมาธิเกิดขึ้นไม่ได้

ถ้าเราไม่เรียนรู้ในสิ่งที่กล่าวมา มันก็ไม่เข้าใจ เมื่อไม่เข้าใจ
ก็ไม่สามารถที่จะเข้าถึงสมาธิได้

อันดับแรกมีคำถามว่า "การทำสมาธินั้นเขาทำกันอย่างไร ?
การปฎิบัติที่พระพุทธเจ้าทรงสอนมาคือ ให้กำหนดรู้ลมหาย
ใจเข้าออกอยู่ตลอดทุกเวลา ไม่ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ จะยืน
เดิน นั่ง นอน พูดคุย ดื่ม กิน ให้เรานึกรู้อยู่เสมอว่า เวลานี้
เรากำลังหายใจเข้า หรือหายใจออก

ความจริงอย่างหนึ่ง ที่เราต้องรู้คือ อะไรก็ตามที่เราไม่เคยทำ
เมื่อทำไปแล้ว มันก็จะมีอุปสรรค อย่างที่คนไม่เคยทำสมาธิ
พอมากำหนดนึกรู้ ลมหายใจเข้า หายใจออก ให้อยู่ตลอด
เวลามันก็ไม่ได้ พอนึกรู้ลมหายใจไปได้หน่อยนึง จิตก็ไหลไป
นึกคิดเรื่องอื่นๆ

ปัญหาก็คือ เราไม่สามารถบังคับควบคุมใจของเรา ให้นึกรู้
ลมหายใจเข้า ลมหายใจออก ให้อยู่นานๆได้

แต่ตามหลักที่เราต้องปฎิบัตินั้น เราต้องฝึกจิตของเราให้นึก
รู้ลมหายใจเข้า ลมหายใจออก ให้รู้ต่อเนื่องได้ยาวนานโดย
ไม่ขาดสาย อะไรเรียกว่าไม่ขาดสาย? นั่นก็คือ ให้มีสติ
สัมปชัญญะไม่ขาดสาย สติ หมายถึงนึก สัมปชัญญะ
หมายถึง รู้ ให้นึกถึงลมหายใจอยู่ตลอด ให้รู้ว่าเวลานี้ เรากำ
ลังหายใจเข้า หรือหายใจออก ให้นึกและรู้อยู่ตลอดเวลา

คนที่ไม่เคยทำสมาธิ จิตจะไม่เคยหยุดนิ่ง นิ่งไม่เป็น ชอบคิด
จนติดเป็นนิสัย พอจะมาฝึกให้มันหยุดคิด หยุดนึกเรื่องอื่นๆ
ให้มานึกถึงแต่ลมหายใจเข้า หายใจออก ก็บอกว่าทำไม่ได้
มันยาก ที่มันยากไม่ใช่เพราะว่า เราทำไม่ได้ ที่มันทำยากก็
เพราะจิตของเรา มันเคยชินแต่เรื่องฟุ้งซ่าน

พอจะมาบังคับควบคุมมันให้อยู่กับลมหายใจเข้าออก ซึ่งมันไม่เคยมาก่อน มันก็ไม่ยอม และโดยเฉพาะการทำสมาธิ
เป็นสิ่งที่จิตไม่ชอบ จิตมันชอบนึกถึงแต่เรื่อง รูป รส กลิ่น
เสียง และสัมผัสระหว่างเพศ พอจะให้มานึกถึงลมหายใจเข้า
หายใจออก จิตมันก็ไม่ยอมทำ จะทำแต่สิ่งที่จิตมันเคย

ด้วยเหตุนี้พระท่านจึงสอน ให้เราสอนตัวเอง ตั้งสัจจะ
อธิษฐานลงไปว่า เราจะต้องทำให้ได้ คำว่าไม่ได้ต้องไม่มี
ต้องตั้งใจทำ เมื่อตั้งใจทำแล้ว มันก็เกิดวิริยะคือ ความเพียร
มันจะตามมา

สิ่งที่ดีที่คนเราต้องการ มันไม่ใช่ว่าจะมีกันได้ง่ายๆ ก็ต้อง
ใชักำลังใจเพียรกันมากหน่อย จึงจะได้มา จึงจะสำเร็จ

พอเราเริ่มฝึกตน ด้วยความตั้งใจ และความเพียร ให้จิตมัน
นึกถึงแต่ลมหายใจเข้า หายใจออก พอทำไปไม่เท่าไหร่ ใจ
ก็จะชอบไหลไปคิดเรื่องอื่นๆอยู่เรื่อย ตรงนี้ล่ะที่คนชอบเบื่อ
การทำสมาธิ เพราะคิดว่าเอาชนะใจตัวเองไม่ได้

ความทุกข์ทั้งหลายที่ผ่านมา ไม่ใช่เพราะเราพ่ายแพ้ใจตัวเอง
หรอกหรือ ชีวิตถึงได้ล้มเหลวอย่างนี้ ทุกคนแทบทั้งนั้นที่
เดือดร้อน เพราะได้แต่ทำตามใจของตัวเอง ที่มันเต็มไปด้วย
ความอยาก บางครั้งสิ่งที่ตัวเองมีความอยากนั้นมันผิด ก็ไม่
เว้น ความทุกข์ ความเสียหาย มันถึงได้เกิดขึ้น

การฝึกหัด หยุดใจ ของตัวเองด้วยการมานึกถึงแต่ลมหาย
ใจเข้าออก มันเป็นวิธีที่จะบรรเทาทุกข์ให้กับตนเองได้เป็น
อย่างดี แต่คนกับไม่พากันทำ ชอบเอาคนอื่นเป็นที่พึ่ง ทั้งๆ
เหตุทั้งหลายเกิดจากใจเรานี่เอง
..........................................
จาก อ.กสินัง /สถานปฏิบัติธรรมนราภิรมย์
By : อ.กสินัง  email  (อ่าน 855 | ตอบ 1)  (12/08/2556 09:12:43)
ความคิดเห็นที่ 1
กราบขอบพระคุณครับ
By : กวิน  email  (12/08/2556 10:01:36)
Total: 1:               
 
    
เสนอความคิดเห็น
รายละเอียด : *
รูปภาพ :
(นามสกุลไฟล์ควรเป็น [ jpg , jpeg , gif ] และไฟล์ไม่เกิน 100 Kb)
ชื่อ : *
อีเมล์ :
* กรุณากรอกตัวอักษรและตัวเลขให้ถูกต้อง